Categorie archief: boekrecensie

Geluk is klein, opruimen is klein geluk.

Klein Geluk en opgeruimd zijn

Ik ben denk ik mijn hele leven op zoek naar klein geluk. De mooiste momenten zijn klein in eenvoud en groots in belevenis. De ondergaande zon, de glimlach van een kind, een weggepinkte traan. Te banaal voor een intellectueel springertje als ik.

Een opgeruimd huis is ook klein geluk. Dat is waarschijnlijk de reden dat ik al voor de tweede keer een recensie maakte over een boek over opruimen (terwijl dat niets met mijn vak of werk te maken heeft). Inmiddels heel hip een vlog. Mijn vader attendeerde mij op een andere recensie die ik ooit schreef over een ander boek over opruimen. EN hij toverde deze uit zijn archieven. Bij deze een herhaling.

een oude boekrecensie over opruimen

= = = = = == = Met dank aan Gerard:

Dit is de beloofde (en on-opgemaakte) recensie van Martine over een opruimboek als bijlage van mijn dagboek 13:59 27-12-2001. recensie voor het tijdschrift Genoeg, non-Glossy lifestyle magazine.

Julie Morgenstern, Organiseren van binnen naar buiten

Een helder en doeltreffend systeem om je huis, je kantoor en je leven op orde te brengen. FL 45,= Uitgeverij Nieuwezijds (ca. 20.5 euro’s !) Het enige boek over organiseren dat je werkelijk nodig hebt om het minder druk te krijgen.

HOEZO!? en achterdocht

Bij zo een titel, subtitel en pretentieuze slogan raak ik al snel achterdochtig. “Moet ik zeker allemaal mooie dure doosjes kopen.” Tot mijn verbazing staat er juist “Koop nog niets!” Mijn eerste vooroordeel getackeld. Ik ben nieuwsgierig geworden naar dit boek omdat ik denk dat consuminderen kan beginnen met kunnen vinden wat je hebt. Dat scheelt niet alleen geld, maar ook veel tijd (in ergernis zoekend doorgebracht).

de kleuterschooltruc

Al lezend merkte ik dat ik op de goede weg ben. Haar methode en bemoedigende woorden geven me moed en zin om verder te gaan. Onder andere door mijn gezinsleden er meer bij te betrekken. Verder bevat het veel tips over hoe in kleine stapjes te beginnen en om gemotiveerd te blijven bij grotere projecten. Wat is dat systeem? Julie Morgenstern noemt het haar kleuterschooltruc. Net als daar, verdeel je de ruimte in zones en geef je alles een duidelijke eigen plek. Wat geen plek heeft kan niet georganiseerd worden.

Begin bij het begin

De eerste delen van het boek zijn algemeen, hierin legt ze haar strategie uit. Daarna past ze dezelfde strategie toe in 11 hoofdstukken voor alle kamers, kasten en hoeken van je huis en kantoor. Uiteindelijk past ze dezelfde methode toe op tijdsmanagement en technologiebeheer.

Begin met graven

Het gaat als volgt: Vòòr je een plan maakt vraag je jezelf af wat wel (!) èn wat niet werkt in de huidige situatie, welke spullen essentieel voor je zijn, waarom je wilt gaan organiseren en wat de oorzaak van de problemen is (dit laatste kan heel diep liggen, de schrijfster gaat hier in de inleidende delen uitgebreid op in). Dan maak je een plan (strategiseer!). Daarbij kijk je wat je aan kastjes en ruimte hebt, en welke zones je nodig hebt en kunt creëren Hierna mag je pas extra dozen of andere opruimparafernalia gaan kopen.

strategie en dan aanvallen

Tenslotte aanvallen: sorteren, afdanken, plek toewijzen, bundelen en onderhouden. Zoals bij veel Amerikaanse boeken volgt er op een gegeven moment een eindeloze herhaling van variaties op hetzelfde. Dat is hier niet erg. Het is geen leesboek. Je moet zelf aan de slag en je handen gaan jeuken van dit boek.

Ja maar wat als…..

Ze heeft begrip voor hèt dilemma van de echte consuminderaar: Wij zoeken een balans tussen bewaren en afstand doen van spullen. Misschien kun je ‘ooit’ iets met dit ding, maar het neemt nu ruimte in. Het zou nù iemand anders blij kunnen maken en zorgt wellicht dat je geen overzicht hebt over dingen die je nù wel bij de hand moet hebben. Een en ander is natuurlijk afhankelijk van de beschikbare ruimte, maar altijd geldt: Je hebt er alleen iets aan als je het op het cruciale moment ook kunt vinden.

Opgeruimd scheelt euro’s

Dat organiseren de investering waard is, wordt ons diverse malen fijntjes voorgerekend. Los van alle noodaankopen (inclusief de onkosten voor te laat betalen kan dit tot 15 à 20% van het budget oplopen) en de verloren zoektijd, blijkt dat een georganiseerd huis beter verkoopt. Je mag dus best investeren in een goede opruimactie. Genoeg, ik ga organiseren!

Martine E.C. van Eijk

Advertenties

Een verklaringsmodel voor ALLE KLACHTEN

Oude recensie

Ik vond deze recensie in mijn archieven. Omdat ik nu zo met recensies bezig ben èn omdat het boek me gevormd heeft zet ik hem even hierbij. Het is een beetje een losse flodder.

Een verklaringsmodel volgens John E. Sarno, M.D.

Doctor Sarno ontwikkelde in zijn lange carrière als revalidatiearts de volgende verklaring voor een heel scala aan de medische ongrijpbare pijnklachten zoals lage rugpijn, RSI, Fibromyalgie, migraine et cetera. Later hypothetiseerde hij dat ditzelfde mechanisme verantwoordelijk is voor allergieën, CFS, IBS en stemmingstoornissen.

Wie heeft er niets om gefrustreerd over te zijn?

Wanneer pijnklachten op de voorgrond staan, veroorzaakt opgekropte (onderdrukte) woede en frustratie ergens in het lichaam spierspanningen die de microcirculatie (is doorbloeding) verstoren Dit geeft subtiel en wisselend zuurstofgebrek dat pijn, tintelingen en spierzwakte kan veroorzaken. Vandaar het vaak grillige beloop in deze ziektebeelden. Bij die boosheid moet je vooral denken aan “inner child” conflicten. Heel herkenbaar zegt hij dan ook: “wees nou eerlijk. Wie heeft er niets om gefrustreerd over te zijn?

Van Freud naar microcirculatie

Je doet je uiterste best en het is nooit goed genoeg. Goedbedoelde acties blijken andere te kwetsen en bovendien gaan we ook nog eens allemaal dood.” In termen van Freud gaat het hier om een conflict tussen het narcistische -ik- en de ouder (die het nooit goed genoeg vindt). Deze ongeuite frustratie geeft microcirculatie verstoringen. Omdat de ‘pathologie’ eigenlijk een afleidingsmanoeuvre is om de frustratie niet bewust te hoeven worden, kan het lichaam daarbij diverse klachtenpatroon ontwikkelen. Zo verklaart hij “modeziektes”.

Nee het zit niet tussen je oren, maar komt daar wel vandaan.

Daarbij zegt hij expliciet dat de pijn (klachten of moeheid) niet tussen de oren zit, maar daar wel vandaan komt. Zijn therapie bestaat vooral uit het begrijpen van dit proces. Accepteer dat er anatomisch (fysiologisch /immunologisch /neurologisch) niets mis is met je. Daarnaast gewoon deze existentiële frustratie accepteren. De ziekte is namelijk een afleidingsmanoeuvre van het lichaam om ons van deze pijnlijke emoties af te leiden. Volgens dokter Sarno zijn lichamelijke klachten, angst, depressie en agressiviteit equivalenten van elkaar.

Een psychologische bron van ellende

Deze problemen zijn uitingen van hetzelfde krachtige onderbewuste proces (p24 boek). Volgens dokter Sarno heeft tweederde van de mensen daar behalve inzicht geen extra hulp bij nodig (anders adviseert hij psychotherapie of ondersteunende gesprekken). Bij mensen die zijn theorie accepteren claimt hij genezingspercentages van meer dan 90 procent. Hij is bewust gestopt met alle fysiotherapie, haptonomie en dergelijke omdat dat juist somatiseert, zelfs bij patiënten met inzicht in het psychologische ontstaanspad.

Pro memorie

Hij stelt dat lichaam en geest een zijn, vandaar de TITEL: Mindbody.Deze samenvatting is zijn boek, maar wel kort door de bocht. Het klopt wel mijns inziens (de samenvatting, maar ook de inhoud kan ik ver in meegaan.) http://www.healingbackpain.com via zijn website kun je video’s en info krijgen.

Hoe meet je counselling?

We zijn er allemaal mee bezig: hoe meet je zorg?

  • Terwijl de kwaliteit van de relatie met de cliënt zo belangrijk is?
  • of de interactie met leerling, patiënt of coachee?
  • Waarbij je theorie én praktijk respecteert?

Drs Fenneke Woertman noemt het ‘Voorbij de strijd tussen cijfers en letters.’

Ik las van haar een heel mooi artikel in Counselling Magazine. Waarin ze een pleidooi houdt voor meten om het vak counselling professioneler te maken en handvatten geeft. Daarin onder andere een ruimere benadering van effectiviteit met vijf onderdelen:

  1. Interventie-effectiviteit: worden de beoogde doelen gehaald?
  2. Implementatie-effectiviteit: een soort van procesevaluatie.
  3. Kosteneffectiviteit: wat was daar voor nodig?
  4. Ervaringseffectiviteit: de effectiviteit op cliëntniveau evalueren.
  5. Contexteffectiviteit: een soort van externe validiteit.

Een goed artikel, dat me blij maakt. We komen wel tot een pragmatische en eerlijke benadering van Evidence Based Practice. Of de theorie nu uit de psychologie, de geneeskunde, de onderwijskunde of de counselling komt.