Maandelijks archief: mei 2015

Een verhaal dat blijft hangen

Where the heart is

Ik heb eindelijk een DVD teruggevonden die ik nog terug wilde zien.-Where the Heart is-, met Nathalie Portman –  Over een meisje dat zwanger raakt en haar eigen weg vindt.

Een heldinnenreis

Uit een ‘white trash trailercamp’ naar een rustig dorpje en uiteindelijk als (beroemde) fotograaf. Het verhaal begint ongeveer als haar baby in de Wallmart wordt geboren en verder is het een heerlijke tearjerker.

Geen HBO personages

Ik keek vorige week opnieuw en vroeg me af wat ik bijzonder vond aan deze film. Ik ben een beetje klaar met al die HBO en Netflix verhalen waarin de hoofdrolspelers meedogenloze slechteriken zijn. Mensen die doordacht en harteloos met de levens van anderen spelen. Daarbij de ondertoon dat je beter af bent als gewone sukkel, want die hoge bomen hebben het echt héél zwaar.

Gewone sukkels van vlees en bloed en een echt hart

Deze film is denk ik vooral mooi omdat de slechteriken geen grote kwade geesten zijn. Het zijn vooral helden met fouten (zoals het volgens mij in de echter wereld ook meestal is)  😉

Omarm je eigen gebreken

Zie Brené Brown niet zoiets als “Pas als je je eigen imperfecties kunt omarmen kun je dat ook van de wereld verwachten”? De karakters in deze film kun je echt omarmen.
Advertenties

Geluk is klein, opruimen is klein geluk.

Klein Geluk en opgeruimd zijn

Ik ben denk ik mijn hele leven op zoek naar klein geluk. De mooiste momenten zijn klein in eenvoud en groots in belevenis. De ondergaande zon, de glimlach van een kind, een weggepinkte traan. Te banaal voor een intellectueel springertje als ik.

Een opgeruimd huis is ook klein geluk. Dat is waarschijnlijk de reden dat ik al voor de tweede keer een recensie maakte over een boek over opruimen (terwijl dat niets met mijn vak of werk te maken heeft). Inmiddels heel hip een vlog. Mijn vader attendeerde mij op een andere recensie die ik ooit schreef over een ander boek over opruimen. EN hij toverde deze uit zijn archieven. Bij deze een herhaling.

een oude boekrecensie over opruimen

= = = = = == = Met dank aan Gerard:

Dit is de beloofde (en on-opgemaakte) recensie van Martine over een opruimboek als bijlage van mijn dagboek 13:59 27-12-2001. recensie voor het tijdschrift Genoeg, non-Glossy lifestyle magazine.

Julie Morgenstern, Organiseren van binnen naar buiten

Een helder en doeltreffend systeem om je huis, je kantoor en je leven op orde te brengen. FL 45,= Uitgeverij Nieuwezijds (ca. 20.5 euro’s !) Het enige boek over organiseren dat je werkelijk nodig hebt om het minder druk te krijgen.

HOEZO!? en achterdocht

Bij zo een titel, subtitel en pretentieuze slogan raak ik al snel achterdochtig. “Moet ik zeker allemaal mooie dure doosjes kopen.” Tot mijn verbazing staat er juist “Koop nog niets!” Mijn eerste vooroordeel getackeld. Ik ben nieuwsgierig geworden naar dit boek omdat ik denk dat consuminderen kan beginnen met kunnen vinden wat je hebt. Dat scheelt niet alleen geld, maar ook veel tijd (in ergernis zoekend doorgebracht).

de kleuterschooltruc

Al lezend merkte ik dat ik op de goede weg ben. Haar methode en bemoedigende woorden geven me moed en zin om verder te gaan. Onder andere door mijn gezinsleden er meer bij te betrekken. Verder bevat het veel tips over hoe in kleine stapjes te beginnen en om gemotiveerd te blijven bij grotere projecten. Wat is dat systeem? Julie Morgenstern noemt het haar kleuterschooltruc. Net als daar, verdeel je de ruimte in zones en geef je alles een duidelijke eigen plek. Wat geen plek heeft kan niet georganiseerd worden.

Begin bij het begin

De eerste delen van het boek zijn algemeen, hierin legt ze haar strategie uit. Daarna past ze dezelfde strategie toe in 11 hoofdstukken voor alle kamers, kasten en hoeken van je huis en kantoor. Uiteindelijk past ze dezelfde methode toe op tijdsmanagement en technologiebeheer.

Begin met graven

Het gaat als volgt: Vòòr je een plan maakt vraag je jezelf af wat wel (!) èn wat niet werkt in de huidige situatie, welke spullen essentieel voor je zijn, waarom je wilt gaan organiseren en wat de oorzaak van de problemen is (dit laatste kan heel diep liggen, de schrijfster gaat hier in de inleidende delen uitgebreid op in). Dan maak je een plan (strategiseer!). Daarbij kijk je wat je aan kastjes en ruimte hebt, en welke zones je nodig hebt en kunt creëren Hierna mag je pas extra dozen of andere opruimparafernalia gaan kopen.

strategie en dan aanvallen

Tenslotte aanvallen: sorteren, afdanken, plek toewijzen, bundelen en onderhouden. Zoals bij veel Amerikaanse boeken volgt er op een gegeven moment een eindeloze herhaling van variaties op hetzelfde. Dat is hier niet erg. Het is geen leesboek. Je moet zelf aan de slag en je handen gaan jeuken van dit boek.

Ja maar wat als…..

Ze heeft begrip voor hèt dilemma van de echte consuminderaar: Wij zoeken een balans tussen bewaren en afstand doen van spullen. Misschien kun je ‘ooit’ iets met dit ding, maar het neemt nu ruimte in. Het zou nù iemand anders blij kunnen maken en zorgt wellicht dat je geen overzicht hebt over dingen die je nù wel bij de hand moet hebben. Een en ander is natuurlijk afhankelijk van de beschikbare ruimte, maar altijd geldt: Je hebt er alleen iets aan als je het op het cruciale moment ook kunt vinden.

Opgeruimd scheelt euro’s

Dat organiseren de investering waard is, wordt ons diverse malen fijntjes voorgerekend. Los van alle noodaankopen (inclusief de onkosten voor te laat betalen kan dit tot 15 à 20% van het budget oplopen) en de verloren zoektijd, blijkt dat een georganiseerd huis beter verkoopt. Je mag dus best investeren in een goede opruimactie. Genoeg, ik ga organiseren!

Martine E.C. van Eijk