Maandelijks archief: oktober 2014

Jonathan Holslag over ambachtelijkheid

Ambachtelijkheid als beschavingssprong

Volgens Jonathan Holslag hebben we een beschavingssprong nodig. Het is 5 over 12, maar het goede nieuws is dat smaak, kwaliteit en vreugde ons kunnen redden. Europa heeft al vaker in de geschiedenis het voortouw genomen bij een kwaliteitssprong in de wereld (en de volgers van Spiral Dynamics zien zelfs een belangrijke positie voor Nederland). In Tegenlicht vertelt hij zijn standpunten.

Meuk verzwakt onze economie

Waarom verzwakken we onze economie door op grote schaal Aziatische meuk te kopen? Terwijl kwaliteit hier eeuwenlang de boventoon voerde. Hoe zit het met het verlangen naar duurzaamheid, geluk, smaak en schoonheid? Meuk is slecht voor onze economie en beschadigt de toekomst van onze kinderen. We moeten de race naar de bodem van goedkope, lelijke efficiëntie doorbreken!

Rehabilitatie van ambachtelijkheid

Het klinkt als een ode aan de MTS (waarom hadden we die eigenlijk zo uitgekleed?), een rehabilitatie van vakmanschap. Houd de identiteit van Europa hoog met kwaliteit. Meer mensen naar de maakeconomie. De reclamemakers weten het al, ze doen ons geloven dat bier en pastasaus, olijfolie en meubels in oeroude authentieke familiebedrijven gemaakt worden. De werkelijkheid is dat die bedrijven er wel (steeds meer) zijn, maar geen geld hebben voor zulke campagnes.

Holslag is geen protectionist

We moeten onze ideeën meer durven ruimte geven. Iedereen wil kwaliteit, duurzaamheid, geluk en een goede economie. De neerwaartse spiraal van steeds goedkoper moet worden omgebogen naar een vlucht vooruit. Door hoge standaarden te verlangen van álle partijen komt er voor iedereen meer zingeving. Mensen worden niet gelukkig in kantooraquaria, wel van bijdragen aan mooie producten (Dat kan een zakmes, een BMW, heerlijke thee, de beste appeltaart of iets anders zijn). Schaalvergroting is uit, je werk met plezier doen is in.

Globalisering 3.0

Een verbeterde globalisering, het uitwisselen van alles wat waarde heeft. Kennis, kunst, producten, maar geen meuk. Laten we het restje technologische voorsprong dat we hebben gebruiken. Luxe wordt het nieuwe normaal, weg met de rommel, ruimte voor kwaliteit en ambitie. Arbeid is geen kostenfactor, arbeid is ook vreugde en zingeving. Sinds wanneer zijn we dat vergeten? Laten we dat weer hoog waarderen. Houd je identiteit hoog met kwaliteit. Een nieuw paradijs door een synthese van meer vakmanschap en een veeleisend consumentenpubliek dat voor smaak gaat (maar zijn boek heb ik nog niet gelezen hoor).

Kessler 1896, Berlijn

Hij begint in Tegenlicht met een citaat van Kessler. Ik sluit ermee af.

“There has been too much made of the human community in suffering, as opposed to the human community of joy. We must strive not for fellow pity but fellow joy. The greatest possible elevation of the quantity of joy and thereby of life force in the world. It is only a nuance, but the difference in the consequences, even in practical terms, is great. It is a prejudice, even moreover a superficial one, that suffering is sometimes more mysterious, deeper and moving then joy. Both are equal to each other for both are perhaps the same or parts of the same. Like the two endpoints of a pendulums arc.”

Hieronder de links naar VPRO Tegenlicht en diverse interviews.

Jonathan Holslag bij Tegenlicht

Tegenlicht: Jonathan Holslag over smaak, kwaliteit en vreugde. WEG met MEUK!

(http://www.npo.nl/vpro-tegenlicht/19-10-2014/VPWON_1219698)

En hij was al vaker op tv, die jonge professor. Mooi, frisse denkers en een briesje 😉

Z-talk (embedded):

http://kanaalz.knack.be/static/themis/model/video/videoPlayer.swf

òf (embedded) bij DWDD:

//media-service.vara.nl/player.php?id=310529

Advertenties

Off-label chaos

Ja ik weet, ik moet dingen eenvoudig uitleggen. Ja: In der Beschränkung zeigt sich der Meister. Maar soms is het niet alleen maar zo eenvoudig als we willen.

Hier is die weer, in het NRC nog wel, een kort-door-de-bocht stukje over het voorschrijven van geneesmiddelen buiten de geregistreerde indicatie (off-label). Inderdaad het is een stukje voorschrijfbeleid zonder goede wetgeving. Maar het probleem zit meer in het misbruik van deze loop door goedbedoelende enthousiastelingen, dan dat we dat nu effe juridisch snel kunnen dichttimmeren. Vooral omdat er zoveel héél verschillende soorten van off-label use zijn. Ik denk dat het begint met een kleine uitleg over verschillende soorten off-label voorschrijven.

Alweer jaren geleden (2008) schreven we hier een artikeltje over in het Medisch Contact. We onderscheidden 4 soorten off-labelgebruik (en ja dat was een simplificatie):

1. Het lijkt heel erg op een medicijn dat wel goed getest en geregistreerd is. (Zeg maar het bloem in de taart vervangen door aardappelzetmeel. Iedere koekenbakken weet dat dat soms wel en soms niet zoveel uitmaakt. Om het eenvoudig te houden hebben we indicatieverruiming hier ook onder geschaard. Dus iets is geregistreerd voor kniepijn en dan schrijf je het ook voor voor schouderpijn. Lijkt voor de hand liggend, maar kent ook wat valkuilen.

2. Iedereen doet het, er is over gepubliceerd én het staat in de richtlijnen. Vaak is dat omdat niemand het onderzoek ernaar wil betalen omdat er niets mee te verdienen valt. Geen groot probleem, wel lastig op te lossen en een opening voor minder veilige vormen van off- label voorschrijven (want wat is de definitie van voldoende in de literatuur beschreven?).

3. Bijzondere groepen, kinderen, zwangeren of borstvoeding gevende vrouwen, ouderen zijn de derde categorie. Niet echt een groep waar je gemakkelijk onderzoek op doet. Er zijn overigens wel allerlei stimuleringsmaatregelen hiervoor maar dat valt buiten dit blog. Het is zeker relevant, want gedurende onze groei (tot en met de adolescentie) én bij het ouder worden verandert de manier waarom ons lichaam met geneesmiddelen omgaat. Het is een feit dat dat de werking en de bijwerkingen beïnvloedt.

4. Tenslotte definieerden we een rug-tegen-de-muur categorie. Je hebt geen keus dan maar iets te proberen. Dat kan heel spannend zijn omdat niemand dat nog ooit geprobeerd heeft, of er is al veel over gelezen in medische literatuur. Bij kanker en ernstige (psychische) problemen wordt hier vaak beroep op gedaan. Enerzijds nuttig en heroïsch, anderzijds de oorzaak dat ‘sommige’ kinderen meerdere psychofarmaca tegelijk gebruiken.

Off-label use is geen grote misdaad, het is een verzamelnaam voor lastige uithoeken in de medicatie wetgeving. Soms gewoon, soms dom, soms heroïsch en soms neemt het ernstige vormen aan.

Was het maar simpel?

Nog een keer de links van de artikelen:

http://www.nrc.nl/nieuws/2014/10/18/medicijn-vaak-voor-andere-ziekte-gebruikt-dan-bedoeld/

http://medischcontact.artsennet.nl/archief-6/Tijdschriftartikel/21470/Vaker-bellen-met-de-apotheker.htm

Media Messages about Screenings and their Role in Overdiagnosis and Overtreatment

Nog een artikel van Gary Schwitzer, de man die gezondheidszorg en media uitpluist en uitlegt.

Engaging The Patient

Guest Contributor: Gary Schwitzer, publisher of HealthNewsReview.org

Disclaimer: the following is not an anti-screening message. It is, however, a call for improved accuracy,  balance and completeness in messages about screening tests.

I’ve scrutinized media messages about screening tests for 8 years. (I’ve done it longer than that, but, for the past 8 years, I’ve given far more systematic attention as I’ve been the daily publisher of HealthNewsReview.org.)2014 NMS 915

Why does this matter? Because this is the way many people get most of their health care information.

Some journalists have excelled, explaining the trade-offs of potential benefits and potential harms – yes, harms – from screening tests. But far more often, I’ve seen news stories that promote unhelpful themes:

  • Emphasizing or exaggerating potential benefits while minimizing or ignoring potential harms
  • Framing screening as if it were a mandate, not a choice
  • Emphasizing patient anecdotes of people who claim their life was…

View original post 1.669 woorden meer